Pi-pi-pip

Nie zmyśliłem tego.

Siedzimy sobie w parę osób, coś tam robimy, o czymś rozmawiamy. Ja niby też, ale tylko niby, bo zza tych rozmów i zza tego robienia czegoś dobiega mnie ciche, ale wyraźnie słyszalne pi-pi-pip, pi-pi-pip, pi-pi-pip. Wysoki, piskliwy sygnał mówiący, że jakiś sprzęt elektroniczny potrzebuje, żeby go wyłączyć, przełączyć, coś mu wymienić albo przytulić. Inni w ogóle nie zwracają na to uwagi, ale ja jestem człowiekiem, któremu przeszkadza nawet pisk ładowarki. No, znacie to: akumulatory są już nabite do pełna, ale ładowarka dalej siedzi w gniazdku, więc zaczyna tak cichutko, cieniutko piszczeć. Nie znacie? A mi to nie daje spokoju nawet dwa pokoje dalej. Wmawiam sobie, że to taki dar, jak w “Szóstym zmyśle”. I hear piszczing ładowarkas.

No więc tym razem jest jak każdym innym razem, czyli towarzystwo nie zauważa problemu, a ja już czuję, że nie zaznam spokoju, dopóki nie zlokalizuję źródła tego pi-pi-pip. Zaczynam chodzić po mieszkaniu i szukać. Sprawę trochę utrudnia fakt, że to nie moje mieszkanie. Upewniam się, że nie jest to lodówka ani kuchenka, ani pralka, ani nic przy liczniku prądu. Inni stopniowo odrywają się od swoich rozmów oraz robienia czegoś i przyłączają się do mnie. Ulegam w związku z tym złudzeniu, że oni też słyszą to pi-pi-pi. Ale nie, oni tylko chcą pomóc.

Kiedy mamy sprawdzony już właściwie cały dom (wychynąłem nawet do połowy przez okno, żeby wykluczyć  ewentualny sprzęt nad nim), okazuje się, że pora, żebyśmy wszyscy już szli, bo coś tam. Przez pewien czas jestem tak zaaferowany owym czymś tam, że zapominam o moim pi-pi-pip. Ale kiedy w końcu żegnam się ze wszystkimi i zostaję sam na ulicy, uświadamiam sobie, że pipanie towarzyszyło mi cały czas, również na dworze.

A więc to coś, co mam w plecaku! Zaglądam do środka i sam siebie zaskakuję ilością elektroniki, którą dźwigam. Telefon i zegarek to zrozumiałe, ale pilot do telewizora? Listwa antyprzepięciowa? Wszystko po kolei oglądam i przykładam do ucha, ale za każdym razem przeklęte pi-pi-pip zdaje się rozlegać gdzieś obok. Tuż obok.

Wściekły i zmęczony postanawiam zajść do kolegi, bo akurat blisko jestem. Kolegę zastawam, kolega mnie wpuszcza, u kolegi wywalam wszystko z plecaka i kieszeni i zaczynam sprawdzać od nowa. Pipanie jest coraz głośniejsze. Znowu wszystko przykładam do ucha, próbuję powyłączać, powyjmować baterie, ale nie zawsze się udaje, bo czasem pokrywka jest przykręcona małą śrubką, zwłaszcza w zabawkach dla dzieci. Nawet nie zastanawiam się, po co właściwie taszczyłem ze sobą zabawki dla dzieci, tylko podważam klapkę, wyłamuję ją i wywalam baterie. Pi-pi-pip nie ustaje.

Zniechęcony wstaję znad kupki rozbebeszonych sprzętów, z których żaden nie ma już prawa być źródłem pipania. Kolega spogląda na mnie z troską i wysnuwa nieuchronny wniosek.
– Stary, jeśli wszędzie słyszysz pipanie, a nie pipa nic, co masz przy sobie, to znaczy, że pipa ci w głowie…

No, w sumie trudno się z taką żelazną logiką nie zgodzić. Czyli super, mam omamy słuchowe. Z jednej strony fajnie, bo wreszcie znalazłem źródło przeklętego dźwięku, ale z drugiej to jednak przejebane… Różne rzeczy mi się już z mózgiem działy, ale coś takiego… Będę musiał teraz na każdym formularzu medycznym w rubryce “halucynacje” zaznaczać opcję “tak”. Cholera.

Kolega próbuje mnie pocieszać, że to może z przemęczenia, z niedospania, że to minie, ale ja już myślę tylko o tym, żeby jak najszybciej dostać się do lekarza. Dzisiaj jest czwartek, na piątek na pewno nie uda mi się zapisać, potem weekend, w poniedziałki nie przyjmuje… Czyli najwcześniej we wtorek. Przecież nie będę się tyle dni męczył z tym pieprzonym pi-pi-pip! Żegnam kolegę i pędzę do domu. Może rzeczywiście, jeśli się zrelaksuję, wyśpię… Na razie próbuję jakoś oswoić coraz głośniejsze pipanie. Może jeśli będę nucił jakąś melodię, która będzie miała akcent na pierwsze “pi”, będzie łatwiej wytrzymać? Próbuję dobrać odpowiedni rytm, ale mi się nie udaje.

*      *      *

W końcu, całkiem już wymęczony, budzę się i wyłączam ten jebany budzik, który od 56 minut robi pi-pi-pip.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s